Nadzieja

Znaczenie

Nadzieja to rzadkie w Polsce żeńskie imię-idea, utworzone bezpośrednio od rzeczownika nadzieja ‘ufność, oczekiwanie dobra’, należącego do prasłowiańskiego dziedzictwa leksykalnego (por. czeskie naděje, rosyjskie nadežda). W sensie onomastycznym wpisuje się w europejską rodzinę imion cnoty teologalnej, obok łac. Spes, ang. Hope, hiszp. Esperanza; jego szczególnie silnym odpowiednikiem w świecie wschodniosłowiańskim jest Nadeżda, skąd w polszczyźnie wzięła się popularna forma hipokorystyczna Nadia. Historycznie Nadzieja bywa poświadczana sporadycznie w metrykach nowożytnych, zwłaszcza na terenach wschodnich dawnej Rzeczypospolitej i w środowiskach prawosławnych lub unickich, ale brak danych, by kiedykolwiek należała do imion częstych ogólnopolskich. Warianty i zdrobnienia polskie to m.in. Nadzia, Nadka, Nadusia, Nadziejka; obok nich pojawia się spolszczony zapis imienia wschodniego jako Nadieżda/Nadieżda oraz umiędzynarodowiona Nadia, dziś funkcjonująca często samodzielnie. Kulturowe zaplecze imienia wiąże się z czcią męczennic Wiary, Nadziei i Miłości oraz ich matki Zofii, szczególnie żywą w tradycji prawosławnej; w polskich kalendarzach imieninowych Nadzieja bywa notowana niejednolicie (np. we wrześniu), a w powszechnym kalendarzu katolickim nie ma ugruntowanego wspomnienia św. Nadziei. W XXI wieku imię pozostaje niszowe, wybierane incydentalnie z motywacji religijnych, semantycznych lub z upodobania do rodzimych, znaczących form.

Imieniny

15 maj, 1 sierpień, 30 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco