Mônica
Znaczenie
Mônica to brazylijskoportugalski wariant imienia znanego po łacinie jako Monica i po polsku jako Monika, przy czym znak diakrytyczny w Mônica odzwierciedla brazylijską wymowę z akcentem na pierwszą sylabę. Etymologia imienia nie jest pewna: tradycyjnie łączy się je z greckim monos ‘jeden, samotny’, rzadziej z łacińskim monere ‘upominać, pouczać’; istnieje też hipoteza północnoafrykańska (punicko-berberyjska), wspierana przez starożytne zapisy Monnica z podwojonym n w pismach św. Augustyna. Rozpowszechnienie imienia zawdzięczamy św. Monice z Tagasty, matce Augustyna, czczonej w Kościele od starożytności, co zapewniło mu ciągłość w świecie chrześcijańskim. W językach nowożytnych ukształtowały się warianty Monica (ang., wł., hiszp.), Mónica (hiszp., port. europej.), Mônica (port. braz.), Monique (fr.), Monika (języki słowiańskie i niemiecki). W Polsce funkcjonuje zasadniczo forma Monika; była bardzo popularna pod koniec XX wieku, dziś rzadsza. Wariant Mônica nie ma u nas odrębnej tradycji ani miejsca w kalendarzach; jeśli się pojawia, to głównie u osób pochodzenia brazylijskiego lub w rodzinach wielojęzycznych. Rejestracja pisowni z akcentem może w praktyce bywać upraszczana do Monica lub Monika, a wymowa w polszczyźnie zwykle dostosowuje się do wzorca Monika. Brakuje polskich danych historycznych i statystycznych dotyczących właśnie formy Mônica; w obiegu są natomiast liczne zdrobnienia rodzimej Moniki, takie jak Monia czy Moniczka. Imieniny św. Moniki obchodzi się 27 sierpnia.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
