Martín

Podobne: Martin, Martín, Mártin

Znaczenie

Martín to hiszpańska forma imienia wywodzącego się z łacińskiego Martinus, utworzonego od imienia boga Marsa poprzez przymiotnik martius ‘marsowy, wojenny’ i przyrostek -inus ‘należący do’. Rozgłos imieniu nadał przede wszystkim św. Marcin z Tours, którego kult w średniowieczu rozpowszechnił je w całej Europie. W dokumentach łacińskich spotyka się formę Martinus, w tradycjach narodowych utrwaliły się m.in. Martin (międzynarodowe), Martino (włoskie), Martinho (portugalskie), Martí (katalońskie), Martyn (wschodniosłowiańskie), a w Polsce rodzimym odpowiednikiem jest powszechny Marcin. Akcent graficzny w hiszpańskim Martín wskazuje na akcent paroksytoniczny i odróżnia je od bezakcentowego zapisu Martin; w języku polskim bywa on pomijany, co może zmieniać wymowę. W Polsce forma Martín występuje marginalnie i głównie współcześnie, zwykle w rodzinach dwujęzycznych, z hiszpańskimi związkami lub jako świadomy wybór egzotyzujący wobec dominującego Marcina; brak jest bogatszej tradycji historycznej tej właśnie pisowni w polskich źródłach. Po liberalizacji przepisów o nadawaniu imion możliwe jest rejestrowanie form obcojęzycznych, choć praktyka zapisu znaku diakrytycznego í może różnić się między urzędami. Zdrobnienia w polszczyźnie nie są ustalone; w środowiskach hispanojęzycznych spotyka się m.in. Tino, natomiast w Polsce częściej zachowuje się pełną formę lub adaptuje zwyczaje właściwe dla Marcina.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco