Mariña

Podobne: Marina, Mariña, Marína

Znaczenie

Imię Mariña to galicyjska forma imienia Marina, wywodząca się z łacińskiego marina, „należąca do morza”, od mare, „morze”. Zjawisko zapisu z ñ wynika z rozwoju fonetycznego w języku galicyjskim, gdzie sekwencja -ni- w pozycji między samogłoskami ulega palatalizacji do ñ (por. łac. spina > gal. espiña), stąd łac. Marina > gal. Mariña. Imię upowszechniło się w świecie grecko‑łacińskim dzięki wczesnochrześcijańskiej tradycji hagiograficznej; czczone były m.in. św. Marina z Bitynii (VIII w.) oraz św. Marina/małgorzata z Antiochii, co w średniowieczu wzmocniło jego prestiż. Historyczne i językowe warianty obejmują formę łacińską i romańskie Marina (hisz., wł., kat., okc.), galicyjską Mariña oraz w językach wschodniosłowiańskich Марина; w polszczyźnie istnieje także Maryna, która bywa ludową postacią imienia Maria i nie zawsze jest tożsama z Mariną. W Polsce imię Mariña praktycznie nie występuje; brak wiarygodnych poświadczeń rejestrowych i statystycznych, a technicznie utrudnia je litera ñ, nieobecna w polskim alfabecie i zwykle normalizowana do n. W konsekwencji w polskich dokumentach nosicielki częściej figurują jako Marina, zgodnie z międzynarodową praktyką zapisu. Użytkowanie formy z ñ pozostaje charakterystyczne dla Galicji i diaspory galicyjskiej; ewentualne pojawienia się w Polsce mają najpewniej charakter migracyjny, a wariantem funkcjonalnym w polszczyźnie jest Marina lub, w tradycji ludowej, Maryna.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco