Malachiasz

Znaczenie

Malachiasz to polska forma biblijnego imienia wywodzącego się z hebrajskiego Mal’ākhî, dosłownie „mój posłaniec”, w interpretacji religijnej „posłaniec Boga”. Rdzeń mal’ākh oznacza „posłaniec, anioł”, a sufiks –î ma wartość posesywną. Imię weszło do tradycji chrześcijańskiej przez greckie Malachias i łacińskie Malachias, stąd typowo polska końcówka –asz, analogiczna do Eliasz i Izajasz. W Biblii nosi je prorok mniejszy, autor Księgi Malachiasza, zaś w hagiografii – św. Malachiasz z Armagh (XII w.), którego imię w świecie anglosaskim bywa utożsamiane z Malachy, często jednak będąc anglicyzacją celtyckiego imienia o innej etymologii, co rodzi niekiedy niejasności. W językach europejskich spotyka się odpowiedniki: angielskie Malachi/Malachy, francuskie Malachie, hiszpańskie Malaquías, włoskie Malachia, niemieckie Maleachi, czeskie i słowackie Malachiáš, rosyjskie Малахия/Малахий. W Polsce imię pozostaje rzadkie i niefiguruje w kanonie najpopularniejszych imion; pojawia się sporadycznie w kontekście biblijnym i liturgicznym, a w metrykach historycznych notowane jest skąpo, głównie w dokumentach kościelnych. Brak szerokiej dokumentacji dawnych nosicieli na ziemiach polskich, co sugeruje marginalne użycie. Współcześnie rejestrowane jest incydentalnie, czasem pod wpływem mody na imiona biblijne; zdarza się też wpływ anglojęzyczny w formie Malachi, jednak za normatywną polską postać uważa się Malachiasz.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco