Maksim

Znaczenie

Maksim to wschodniosłowiański wariant imienia wywodzącego się z łacińskiego Maximus, superlatywu od magnus ‘wielki’, które przez grecką postać Máximos trafiło do tradycji chrześcijańskiej. W Polsce rodzimym odpowiednikiem jest przede wszystkim Maksym, a blisko spokrewnione, choć odrębne etymologicznie, pozostaje popularne Maksymilian (z łac. Maximilianus). Forma Maksim odzwierciedla transliterację rosyjskiego i białoruskiego Максим; w ukraińskim standardem jest Maksym. Historycznie na ziemiach polskich notowano ją rzadziej niż postać z y, częściej w środowiskach prawosławnych i greckokatolickich oraz na Kresach, co potwierdzają zapisy metrykalne z XIX i początku XX wieku; w źródłach średniowiecznych dominują łacińskie i polskie warianty od Maximus, natomiast poświadczone przykłady „Maksim” są nieliczne. Współcześnie imię to pozostaje rzadkie, ale spotykane, zwłaszcza w rodzinach o wschodniosłowiańskich korzeniach lub jako efekt bezpośredniej transliteracji; wpływ ma też moda na krótkie, proste brzmieniowo imiona. Brakuje ogólnopolskich, rozdzielnych statystyk historycznych, które jednoznacznie wyodrębniałyby „Maksim” od „Maksym”, dlatego skala dawnego użycia jest trudna do precyzyjnego oszacowania. Imię dzieli zaplecze hagiograficzne z formą Maksym (m.in. św. Maksym Wyznawca), a w potoczności przyjmuje te same zdrobnienia: Maks, Maksiu, Maksio. W odmianie polskiej akcent pada na pierwszą sylabę, a zapisy Maxim/Maksim funkcjonują równolegle jako warianty obcojęzyczne i spolszczone.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco