Maksencja

Znaczenie

Maksencja to rzadkie w Polsce żeńskie imię pochodzenia łacińskiego, będące żeńską formą cognomen Maxentius, znanego m.in. z postaci cesarza rzymskiego; odpowiada mu łacińska forma Maxentia. Etymologicznie łączy się z przymiotnikiem maximus „największy”, przy czym Maxentius jest derywatem z przyrostkiem -entius, a żeńskie Maxentia — z końcówką -entia; polska postać Maksencja odzwierciedla typową adaptację x → ks i łac. -entia → -encja. Warianty historyczne zapisu obejmują sporadyczne Maxencja (z zachowaniem łacińskiego x) oraz archaiczne Maksencya. W kręgu romańskim funkcjonuje francuskie Maxence (używane także jako żeńskie), a w źródłach łacińskich konsekwentnie występuje Maxentia; poza tym brak szeroko notowanych form żeńskich. W Polsce imię nie miało trwałej tradycji ani zaplecza kultowego; nie figuruje w kanonicznych kalendarzach imion i nie wiąże się z popularnym patronatem, co ograniczało jego upowszechnienie. W nowożytnych i współczesnych statystykach nadawania imion pojawia się, jeśli w ogóle, jedynie śladowo; brak twardych danych liczbowych potwierdzających częstsze użycie. Historyczne świadectwa metrykalne i słownikowe są skąpe, a ciągłość użycia nieudokumentowana, dlatego należy uznać, że Maksencja pozostaje w polszczyźnie nazwą rzadką i książkową, zrozumiałą dzięki przejrzystej budowie i analogii do męskiego imienia Maksencjusz, lecz bez ugruntowanej tradycji onomastycznej na ziemiach polskich.

Imieniny

20 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco