Lucyla

Znaczenie

Lucyla to rzadkie w Polsce imię żeńskie, będące spolszczonym wariantem łacińskiego Lucilla, zdrobnienia od Lucia, a więc pochodzącym od łacińskiego lux, lucis – „światło”, z konotacjami „jasności” i „urodzona o świcie”. W polszczyźnie zapis z y po c ma charakter adaptacyjny: utrzymuje „twarde” c (cy), unikając zmiękczenia ci, dlatego obocznością historycznie bliższą oryginałowi bywa Lucylla, podczas gdy Lucilla zachowuje pisownię łacińską lub włoską. W szerszej rodzinie wariantów znajdują się m.in. włoskie i łacińskie Lucilla, hiszpańsko-portugalskie Lucila/Lucília oraz francuskie Lucille; w polszczyźnie najbliżej znaczeniowo stoją Łucja i Lucyna, choć mają odrębne tradycje kalendarzowe. Dane historyczne o występowaniu formy Lucyla są skąpe: w metrykach polskich spotyka się ją sporadycznie od przełomu XIX i XX wieku, znacznie rzadziej niż Lucylla czy Łucja, a szczegółowych, ogólnodostępnych statystyk dla tej właśnie postaci brak; w XX i XXI wieku pozostaje wyborem marginalnym, niekiedy świadomie archaizującym lub „literackim”. Imię nie ma utrwalonego miejsca w polskich kalendarzach imienin, dlatego w praktyce bywa łączone z terminami właściwymi dla Łucji lub Lucylli. W użyciu potocznym pojawiają się hipokorystyki Lusia, Luśka, Lucy i Lucylka. Całościowo Lucyla jest formą poprawną, semantycznie przezroczystą dzięki rdzeniowi „światło”, lecz zdecydowanie niszową w polskiej antroponimii.

Imieniny

29 lipiec, 31 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco