Ľubomír

Podobne: Lubomir, Ľubomír, Lubomír, Ľubomir, Ĺubomír

Znaczenie

Ľubomír to imię męskie pochodzenia słowiańskiego, zbudowane z dwóch prasłowiańskich członów: ljub- / ľub- „miły, ukochany, lubić” oraz mir- „pokój, ład, świat”, co semantycznie daje sens „miłujący pokój”, „umiłowany pokoju” lub „miły światu”. Forma słowacka z początkowym Ľ oddaje spółgłoskę palatalną /ʎ/, a długie í sygnalizuje iloczas; w czeskim odpowiednikiem jest Lubomír, w językach południowosłowiańskich Ljubomir, w ukraińskim i rosyjskim Lyubomyr/Lyubomir, w polszczyźnie zaś najbliższą formą jest Lubomir. Imię należy do starej warstwy dwuczłonowych imion słowiańskich, choć w polskich źródłach średniowiecznych jego występowanie nie jest jednoznacznie i obficie poświadczone; jeśli się pojawia, to raczej sporadycznie. W Polsce imię jest bardzo rzadkie i niestabilne frekwencyjnie; brak wiarygodnych danych liczbowych i nie figuruje ono w rankingach popularności z ostatnich dekad. Z uwagi na ograniczenia urzędowe dotyczące alfabetu, forma „Ľubomír” nie jest w praktyce rejestrowana i sprowadza się do wariantu „Lubomir”; spotyka się też wpływowe formy obce (np. „Ljubomir”). Diminutywy i hipokorystyki obejmują m.in. Ľubo/Lubo, Ľubko oraz analogiczne Miro/Mirek. Żeńskim odpowiednikiem jest Ľubomíra/Lubomira. Imię jest natomiast żywe i rozpoznawalne w Słowacji, Czechach i na Bałkanach, skąd bywa przenoszone do Polski wraz z migracjami i kontaktami kulturowymi.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco