Licyniusz

Znaczenie

Imię Licyniusz jest polską postacią łacińskiego nomenu Licinius, noszonego przez członków rzymskiej gens Licinia. Etymologicznie wywodzi się ono najpewniej od łac. przymiotnika licinus, oznaczającego „zadarty, podgięty ku górze, odgięty”, używanego m.in. o włosach, rogach czy nosie; formant -inius tworzy tu nazwę rodową, a później imię. W grece oddawano je jako Likinios. W tradycji chrześcijańskiej imię spopularyzowały postacie biskupów galloromańskich (m.in. św. Licyniusz z Angers, znany we Francji także jako Lézin), lecz w polskich kalendarzach liturgicznych pojawia się rzadko. Do Polski trafiło drogą łaciny kościelnej i hagiografii; historyczne zapisy, jeśli występują, mają zwykle formę łacińską Licinius i są sporadyczne. Użytkowanie imienia w Polsce pozostaje skrajnie rzadkie zarówno w przeszłości, jak i dziś; brak danych potwierdzających jego szerszą obecność w dokumentach czy rejestrach, a imię zachowuje charakter uczony, archaizujący i antyczny. Warianty obcojęzyczne to przede wszystkim wł. Licinio, hiszp. i port. Licinio/Licínio, fr. Licinius oraz ludowa forma Lézin; ang. i niem. zwykle Licinius. Odpowiednikiem żeńskim jest Licynia (łac. Licinia), również bardzo rzadkie. W polszczyźnie nie wykształciły się stabilne zdrobnienia; ewentualne formy typu Licek czy Niusz miałyby charakter doraźny. Akcent pada na przedostatnią sylabę: licyNIusz.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco