Lev

Znaczenie

Imię Lev ma podwójną genezę. W tradycji wschodniosłowiańskiej jest odpowiednikiem polskiego Lew oraz grecko‑łacińskich Leon/Leo i wywodzi się od cerkiewnosłowiańskiego lŭvŭ „lew”, pośrednio z greckiego léōn i łacińskiego leo; stąd rdzeń wspólny z polskim rzeczownikiem „lew”. Na Rusi imię to poświadczone jest od średniowiecza; nosił je m.in. książę halicko‑wołyński Lew Daniłowicz, od którego imienia wzięła nazwę Lwów (ukr. Lviv). W językach wschodniosłowiańskich funkcjonuje jako ros. Лев, ukr. Лев, biał. Леў; spotykane zdrobnienia to rosyjskie Lio(w)a i Ljowuszka oraz ukraińskie Levko, w polszczyźnie dawniej Lewek, Lewcio. Równolegle istnieje niezależne żydowskie imię hebrajskie Lev (לב) o znaczeniu „serce”; w diasporze bywało łączone funkcjonalnie z formami Lejb/Leib (jid. „lew”), co sprzyjało utożsamieniom z Leon/Leo. W Polsce wariant rodzimy to Lew, natomiast Lev jest zapisem obcym, obecnym zwłaszcza w rodzinach o rosyjskich, ukraińskich lub białoruskich korzeniach oraz w kręgach żydowskich; w XXI wieku zyskuje na popularności jako krótka, międzynarodowa forma, choć wciąż pozostaje imieniem rzadkim. W źródłach staropolskich „Lew” pojawia się sporadycznie, często jako polski zapis wschodniosłowiańskiego Lev; w okresie międzywojennym występował też w społecznościach żydowskich. Brakuje jednolitych, szczegółowych danych liczbowych o jego częstotliwości w Polsce, ale dostępne rejestry wskazują na marginalne użycie w porównaniu z Leonem i Leo.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco