Laurencjusz

Znaczenie

Laurencjusz to polska, uczona adaptacja łacińskiego Laurentius, tradycyjnie tłumaczonego jako „człowiek z Laurentum” (miasta w Lacjum), ale od starożytności łączonego też ludowo z laurus, czyli wawrzynem, symbolem zwycięstwa i godności. Morfologicznie jest to spolszczenie przez sufiks -jusz, tworzone na wzór innych łacińskich imion zakończonych na -ius (por. Dariusz, Mariusz, Sergiusz). W praktyce historycznej w Polsce dominował jednak odpowiednik rodzimy Wawrzyniec, wywiedziony od nazwy rośliny wawrzyn i utrwalony przez kult św. Wawrzyńca, rzymskiego diakona-męczennika z III wieku; to pod jego wezwaniem obchodzono imieniny 10 sierpnia. Forma Laurencjusz pojawia się sporadycznie w nowszej polszczyźnie jako wariant erudycyjny, rzadko notowany w kalendarzach i rejestrach imion; dane statystyczne o jego użyciu są skąpe, lecz wszystko wskazuje na bardzo niską frekwencję. W źródłach średniowiecznych przeważa łacińskie Laurentius, natomiast rodzime zapisy imienia osoby to z reguły Wawrzyniec i liczne zdrobnienia; formy typu Laurenty czy wschodniosłowiański Ławrentij pojawiały się sporadycznie w kontekstach cerkiewnych. Międzynarodowe odpowiedniki to m.in. Laurent, Laurence/Lawrence, Lorenzo, Lorenz, Lars, Laurens, jednak w polskiej tradycji to właśnie Wawrzyniec jest zakorzenioną postacią, a Laurencjusz pozostaje wariantem poprawnym językowo, ale niszowym, zwykle motywowanym chęcią podkreślenia łacińskiego rodowodu.

Imieniny

3 luty, 22 lipiec, 28 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco