Konstantyna

Znaczenie

Konstantyna to żeńska forma imienia wywodzącego się z łacińskiego Constantina, które jest odpowiednikiem żeńskim od Constantinus; oba ostatecznie pochodzą od przymiotnika constans, constantis „stały, niezachwiany, wierny”. Znaczeniowo imię niesie więc ideę trwałości i wytrwałości. W tradycji chrześcijańskiej wiąże się pośrednio z kręgiem imion cesarskich (Konstantyn Wielki) oraz ze wczesnochrześcijańskimi świętymi noszącymi formy Constantina/Constantia, choć bez wyraźnej, jednolitej polskiej hagiograficznej patronki pod formą „Konstantyna”. W polszczyźnie imię to pojawia się rzadko i wtórnie wobec popularniejszej, historycznie utrwalonej formy Konstancja (od łac. Constantia). W metrykach dawnego okresu przeważają zapisy łacińskie Constantina, sporadycznie spolszczane jako Konstantyna; notowana bywała też graficzna wariantywność w XIX w. pod wpływem ortografii obcej (np. Constantina). Równolegle funkcjonują bliskie semantycznie i pokrewne formalnie warianty obcojęzyczne: grecka Konstantina, rosyjska i południowosłowiańska Konstantina, francuska Constance czy hiszpańska/ włoska Costanza, z którymi polska tradycja kontaktowała się pośrednio, lecz bez trwałego wpływu na frekwencję Konstantyny. W Polsce imię pozostaje rzadkie, sporadycznie nadawane współcześnie, częściej mylone lub utożsamiane z Konstancją; użycie ogranicza się do pojedynczych roczników, zwykle z motywacją rodzinną lub upodobaniem do form klasycznych. Zdrobnienia nie są ustabilizowane; doraźnie pojawiają się formy typu Tyna czy Nina. Dane o historycznej frekwencji są skąpe i rozproszone.

Imieniny

18 luty

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco