Konstantin

Znaczenie

Imię Konstantin jest obcą wobec polszczyzny formą imienia łacińskiego Constantinus, wywodzącego się od przymiotnika constans, constantis ‘stały, niezłomny, wierny’. Na obszar słowiański trafiło przez greckie Konstantinos i rozpowszechniło się dzięki prestiżowi cesarza Konstantyna Wielkiego oraz licznym świętym; w tradycji słowiańskiej utrwalił je także św. Cyryl, którego imię świeckie brzmiało Konstantin. W języku polskim ugruntowały się rodzime warianty Konstanty (najczęstszy) i rzadszy Konstantyn; w źródłach łacińskich i dawnych aktach spotyka się pisownie z c- (Constantinus, Constantin, Constantyn). Forma Konstantin, z i oraz k-, jest typowa dla języków wschodniosłowiańskich i niemczyzny; w rosyjskim odpowiada jej Константин (ze zdrobnieniami Kostia, Kostik), w ukraińskim standardowa postać to Костянтин, zaś w czeskim i słowackim odpowiednio Konstantin i Konštantín. W Polsce wariant Konstantin występuje marginalnie i odbierany jest jako imię cudzoziemskie; pojawia się w środowiskach migranckich i rodzinach mieszanych oraz w dokumentach osób pochodzenia rosyjskiego, ukraińskiego czy białoruskiego. Brak szczegółowych statystyk rozróżniających tę pisownię od form spolszczonych, jednak dostępne zestawienia sugerują przewagę Konstanty nad Konstantynem, a Konstantin pozostaje rzadkością. W praktyce potocznej w Polsce nie ma utrwalonych zdrobnień specyficznych dla tej obcej formy; używa się raczej polskich Kostek lub Kostuś, albo pozostaje pełna forma.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco