Karina
Znaczenie
Imię Karina jest stosunkowo nowe w polskim nazewnictwie i nie ma potwierdzonych, regularnych zapisów w metrykach staropolskich; rozpowszechniło się dopiero w drugiej połowie XX wieku, prawdopodobnie pod wpływem mody międzynarodowej i kontaktów z językami skandynawskimi, niemieckim oraz rosyjskim. Etymologia jest dwutorowa. Najczęściej wywodzi się Karinę jako rozwinięcie skandynawsko‑niemieckiego krótkiego imienia Karin, będącego skrótem od Katarina/Katharina, a więc pośrednio od greckiego Aikaterine; w tej linii znaczenie bywa łączone z greckim katharos „czysty, nieskalany”, choć już sama etymologia Katarzyny jest dyskusyjna. Równolegle funkcjonuje wariant Carina, w wielu krajach (wł., hiszp., fr.) interpretowany ludowo od przymiotnika cara „miła, droga”, co sprzyjało popularności, lecz nie jest to pochodzenie łacińskie od carina „stępka okrętu” – to homonimia bez realnego wpływu na antroponimię. W polszczyźnie ustaliła się pisownia przez k, zgodna z wymową, a warianty obce to m.in. Carina, Karine/Carine, Karin, rosyjsko‑ukraińska Карина; sporadyczne spolszczenie Karyna istnieje, ale obecnie bywa obciążone potocznym, pejoratywnym skojarzeniem. Diminutywy w użyciu to głównie Karinka i skrótowe Kari. W Polsce imię zyskało popularność w latach 70.–90., bez zaplecza hagiograficznego i bez tradycji regionalnej; obecnie nadawane jest rzadziej, lecz pozostaje zrozumiałe i neutralne stylistycznie jako nowoczesny wariant rodziny imion Katarzyna/Katarina.
Imieniny
11 lipiec, 2 sierpień, 7 listopad
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
