Juda

Znaczenie

Imię Juda jest polską formą biblijnego imienia hebrajskiego Yehudah (יְהוּדָה), wywodzącego się od czasownika yādāh ‘chwalić, dziękować’, co interpretuje się jako ‘wychwalany’ lub ‘ten, któremu oddaje się dziękczynienie’. W Biblii Juda to czwarty syn Jakuba i Lea, protoplasta pokolenia Judy i dynastii Dawida; od tej nazwy pochodzi też etnonim i nazwa krainy Judea. W grece oddawano je jako Ioudas, w łacinie Iudas/Judas, w staro-cerkiewnosłowiańskim Iuda; w polszczyźnie utrwaliły się formy Juda i Judasz, przy czym „Judasz” bywa zastrzegany dla zdrajcy z Nowego Testamentu, natomiast forma Juda funkcjonuje w kontekstach starotestamentowych oraz w kulcie św. Judy Tadeusza (apostoła), czczonego w Polsce 28 października. Historycznie imię to było w Rzeczypospolitej obecne przede wszystkim w społecznościach żydowskich (różne postacie: Yehuda, Jehuda; jidysz Yude), a w źródłach staropolskich pojawia się sporadycznie także w zapisach chrześcijańskich, niekiedy w wariancie Iuda. Zdrobnienia polskie są rzadkie i nieustabilizowane (bywają incydentalne typu Judek, Judzio), w tradycji żydowskiej funkcjonowały odpowiedniki jidyszowe. We współczesnej Polsce imię Juda jest bardzo rzadko nadawane, zapewne również wskutek negatywnych skojarzeń z „Judaszem”; brak pełnych, łatwo dostępnych danych statystycznych, ale wydaje się, że występuje w skali jednostkowej. Imię bywa też podstawą nazwisk i nazw rodowych.

Imieniny

2 lipiec, 28 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco