Janīna
Znaczenie
Imię Janīna to łotewski wariant popularnego w Polsce imienia Janina, utworzonego od imienia Jan poprzez sufiks -ina; podstawą całej rodziny jest hebrajskie Yohanan ‘Jahwe jest łaskawy’, przejęte do greki jako Iōannēs i łaciny jako Iohannes, skąd wywodzi się polski Jan. Janina jest więc formacją słowotwórczą niezależną od łacińskiej Joanny, choć obie mają to samo źródłosłów. W łotewskim zapis Janīna z długim ī odzwierciedla fonetykę języka; w polszczyźnie znak ī nie występuje, dlatego w dokumentach i w zwyczaju funkcjonuje forma Janina, a wariant Janīna pojawia się u osób pochodzenia łotewskiego lub w opracowaniach onomastycznych. Historycznie w Polsce notowana jest od XIX wieku i szczególnie silnie rozpowszechniła się w pierwszej połowie XX wieku; dziś kojarzona jest raczej z pokoleniami starszymi, rzadko nadawana noworodkom. W regionie bałtyckim równoległe są litewskie Janina oraz łotewskie Janīna; w kręgu zachodnim blisko brzmiąca, lecz odrębna genezą jest francuska Janine. W polszczyźnie spotyka się hipokorystyki Janka, Janinka, Janeczka i Nina; formy te mają długą tradycję potoczną. Sporadycznie trafiają się dawne zapisy typu Ianina, wynikające z łacińskiej ortografii. Brak szczegółowych, wczesnonowożytnych świadectw użycia Janiny w źródłach polskich, co sugeruje, że jako imię chrzestne utrwaliła się stosunkowo późno, choć jej etymologiczne zakorzenienie w rodzinie imion Jana jest bezsporne.
Imieniny
1 październik, 20 październik
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
