Ivo

Znaczenie

Imię męskie Ivo ma kilka nakładających się źródeł. Najczęściej wywodzi się je z dawnego germańskiego rdzenia iv-/iw- oznaczającego „cis” (drzewo o znaczeniu symbolicznym i użytkowym), skąd pochodzą też formy francuskie Yves i Yvon oraz ich łacińskie średniowieczne zapisy Ivo i Yvo. Równolegle w tradycji słowiańskiej, zwłaszcza południowej, Ivo bywało i bywa skróceniem imion z grupy Ivan/Ivaylo, a następnie zostało utrwalone jako samodzielne imię. Do jego upowszechnienia w Europie przyczynił się kult świętych noszących to imię, szczególnie św. Iwona (Yves’a) z Kermartin, patrona prawników, oraz św. Iwona z Chartres. W polszczyźnie historycznie ugruntowana jest forma Iwo, notowana już w średniowieczu i noszona m.in. przez biskupa Iwona Odrowąża; w łacińskich dokumentach tej epoki pojawia się zapis Ivo/Yvo. Dzisiejsza polska norma uważa Ivo za wariant obcojęzyczny równoległy do rodzimego Iwo; w praktyce użycie formy z v jest rzadsze i częściej wynika z wpływu czeskiego, chorwackiego, niemieckiego lub włoskiego albo z chęci nadania imieniu międzynarodowego brzmienia. Z żeńskimi odpowiednikami łączy je wspólna etymologia (Iwona, franc. Yvonne), choć nie są to bezpośrednie pary. W Polsce imieniny wiąże się przeważnie z datą 19 maja, w nawiązaniu do św. Iwona z Kermartin; inne daty bywają spotykane lokalnie. Precyzyjnych danych o frekwencji samej formy Ivo w dawnych rejestrach brakuje, ale współcześnie jest ona wyraźnie rzadsza niż Iwo.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco