Germanik

Znaczenie

Germanik to polska forma łacińskiego cognomen Germanicus, pierwotnie agnomenu nadawanego wodzom rzymskim za zwycięstwa nad plemionami germańskimi; przymiotnikowy przyrostek -icus oznaczał „związany z Germanami”, a adaptacja na -ik jest analogiczna do przejścia Dominicus > Dominik. Etnonim Germani ma pochodzenie niepewne, dyskutowane już od starożytności, dlatego głębsza etymologia imienia pozostaje niejasna. Najsłynniejszym nosicielem był Germanik Juliusz Cezar, wybitny wódz z dynastii julijsko-klaudyjskiej, co sprawiło, że imię funkcjonuje w tradycji historycznej i literackiej. W hagiografii występuje męczennik św. Germanik ze Smyrny, znany w źródłach łacińskich jako Germanicus; w polskich przekładach bywa oddawany jako Germanik, choć nie ma utrwalonego miejsca w popularnych kalendarzach imienin. Warianty historyczne obejmują łacińskie Germanicus, greckie Germanikos, a w nowożytnych językach Italianę Germanico, hiszpańskie Germánico i rzadkie francuskie Germanique; w polszczyźnie spotyka się też uczoną formę Germanikus, zwłaszcza w odniesieniu do rzymskiego wodza. W Polsce imię jako chrzestne jest wyjątkowo rzadkie; brak poświadczeń ze źródeł staropolskich i współczesnych danych o szerszym użyciu, a jego obecność ogranicza się głównie do tekstów historycznych, przekładów klasyków i nielicznych rejestracji indywidualnych. Należy odróżniać je od imienia German (z łac. Germanus „rodzony, pokrewny”) oraz od niemieckiego Herman; podobieństwo brzmienia bywa mylące, ale pochodzenie tych form jest odmienne.

Imieniny

11 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco