Florentyn

Znaczenie

Imię Florentyn pochodzi z łacińskiego Florentinus, które pierwotnie było określeniem toponimicznym „człowiek z Florentii” (Florencji); sama nazwa miasta wywodzi się od łac. florens, florentis – „kwitnący, pomyślny”, od czasownika florere „kwitnąć”, stąd wtórne, pozytywne skojarzenie semantyczne imienia jako „kwitnący, rozkwitający”. Adaptacja do polszczyzny przebiegła według typowego wzorca skracania łac. sufiksu -inus do -yn (por. Augustyn), co dało formę Florentyn; wariantem erudycyjnym bywa też Florenty, a bliskie, lecz odrębne imiona to Florencjusz (również od Florentinus) i bardziej popularny Florian (od Florianus). W tradycji chrześcijańskiej imię upowszechniły liczne postaci świętych i biskupów Galii i Italii noszących łacińskie Florentinus, dlatego pojawia się w dawnych kalendarzach kościelnych; konkretne zestawy dat imienin różnią się jednak między kalendarzami i epokami. W Polsce Florentyn był notowany sporadycznie w metrykach od czasów nowożytnych, głównie w łacińskich zapisach jako Florentinus, a w formie spolszczonej rzadziej niż żeńska Florentyna; w XIX i XX wieku należał do imion rzadkich i tak pozostało do dziś. Współcześnie występuje incydentalnie, ma charakter archaizujący i elitarny, częściej spotykany w onomastyce kościelnej niż w świeckich rejestrach. Historyczne i zagraniczne odpowiedniki to m.in. niem. Florentin, fr. Florentin/Florent, wł. Fiorentino/Florentino, hiszp. i port. Florentino, cz. Florentýn; brak natomiast bogatej udokumentowanej tradycji zdrobnień w polszczyźnie.

Imieniny

23 luty, 16 październik, 17 październik, 7 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco