Festus

Znaczenie

Imię Festus ma pochodzenie łacińskie i wywodzi się bezpośrednio z przymiotnika festus, znaczącego „świąteczny, uroczysty, radosny”, związanego z rzeczownikiem festum „święto” oraz z późnołacińskim festivus (por. pol. „festiwal”; szerzej pokrewne są też romańskie festa, fête, fiesta). W starożytności funkcjonowało głównie jako rzymskie cognomen; nosili je m.in. Porcjusz Festus, namiestnik Judei z I wieku znany z Dziejów Apostolskich, oraz Sekstus Pompejusz Festus, gramatyk rzymski. W tradycji chrześcijańskiej występuje kilku świętych i męczenników o tym imieniu, najczęściej wspominany jest diakon Festus, towarzysz św. Januarego, czczony 19 września w kalendarzach łacińskich. Na gruncie polskim imię zachowuje formę łacińską bez spolszczenia; nie wytworzyło rodzimych odpowiedników ani ustalonych zdrobnień i nie figuruje w klasycznych polskich kalendarzach imion, choć bywa sporadycznie notowane w imiennikach przy wspomnieniu towarzyszy św. Januarego. Brak danych potwierdzających jego szersze użycie w dawnej Polsce; nie pojawia się w źródłach staropolskich jako imię chrzestne, a współcześnie praktycznie nie jest nadawane i nie występuje w zestawieniach popularności. Historyczne warianty ograniczają się zasadniczo do łacińskiego Festus oraz rzadkiego włoskiego Festo; zbliżone fonetycznie Faustus („pomyślny, szczęśliwy”) jest innym imieniem i nie należy ich utożsamiać.

Imieniny

19 wrzesień, 21 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco