Felicja

Znaczenie

Felicja to żeńskie imię pochodzenia łacińskiego, odpowiadające formie Felicia, wywodzącej się od przymiotnika felix, gen. felicis, znaczącego „szczęśliwy, pomyślny, sprzyjający”. W tradycji chrześcijańskiej blisko spokrewnione jest też z abstraktem Felicitas („pomyślność”), co tłumaczy obecność żeńskich świętych o imieniu Felicyta i wpływ ich kultu na upowszechnienie imienia w krajach chrześcijańskich. W Polsce imię notowane jest od czasów nowożytnych; brak precyzyjnych danych liczbowych dla epok wcześniejszych, lecz zapisy metrykalne i kalendarze wskazują na obecność od co najmniej XVII–XVIII wieku. Historyczne warianty ortograficzne obejmują postać Felicya (dawne zapisy z -ya), współcześnie normatywna jest forma Felicja; obok niej funkcjonowała blisko spokrewniona Felicyta, silniej związana z łac. Felicitas. Diminutywne i potoczne formy to m.in. Fela, Felka i Felcia; męski odpowiednik stanowi Feliks. W innych językach spotyka się Felicia (ang., wł., hiszp.), Félicie (fr.), Felicie (cz.), Felícia (węg., słow.), a także niem. Felizitas, co potwierdza wspólne łacińskie podłoże. W Polsce imię miało umiarkowaną popularność w XIX i wczesnym XX wieku, później osłabło, a obecnie powraca w ramach mody na „klasyki”, pozostając jednak poza ścisłą czołówką nadawanych imion. W kalendarzach polskich występuje kilka terminów imienin, zwykle powiązanych z liturgicznymi wspomnieniami św. Felicyty; rozkład dat zależy od tradycji kościelnych i wydawców kalendarzy. Semantyka imienia – „ta, której sprzyja los” – sprzyjała jego utrwaleniu w kulturze.

Imieniny

27 kwiecień, 30 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco