Draco

Znaczenie

Draco to męskie imię pochodzenia grecko‑łacińskiego, od gr. drákōn ‘wąż, smok’, wywodzonego od czasownika derkesthai ‘przenikliwie patrzeć, błyszczeć’, skąd łacińskie draco ‘smok’. Najstarszym sławnym nosicielem był ateński prawodawca Drakōn (łac. Draco), od którego w wielu językach, także po polsku, pochodzi przymiotnik „drakoński” w znaczeniu ‘surowy’. W średniowieczu Draco funkcjonowało głównie jako przydomek lub łacińska forma imion i nazwisk, oraz jako element nazwisk i przezwisk związanych z symbolem smoka; spotykane są warianty uczone i kancelaryjne: Dracon, Drakon, Draconius, a w tradycji greckiej nowożytnej nazwisko Drakos. Należy uważać, by nie mylić go ze słowiańskimi imionami typu Drago/Dragoš (od rdzenia drag‑ ‘drogi, miły’) ani z rumuńskim Dracul/Drăculea, choć wszystkie te formy bywają kulturowo kojarzone ze smokiem. W Polsce imię Draco nie ma tradycji hagiograficznej ani kalendarzowej i brak potwierdzonych dawnych zapisów metrykalnych; nie odnotowuje się także ustalonych zdrobnień. Współcześnie rozpoznawalność imienia zawdzięcza ono głównie kulturze popularnej (literatura i gry fantasy, zwłaszcza postać Draco Malfoya), co sprzyja incydentalnym nadaniom lub użyciu jako pseudonim. Możliwa jest polonizowana forma Drako lub uczona Drakon, lecz normatyw nie jest ustalony; imię nie ma przypisanych imienin. Ogólnie w Polsce pozostaje ono rzadkie i nacechowane znaczeniowo przez symbolikę smoka oraz odcień „drakońskiej” surowości.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco