Donata

Znaczenie

Donata to żeńskie imię pochodzenia łacińskiego, utworzone od przymiotnika donata, czyli „darowana, dana”, od czasownika donare „obdarzać”, w chrześcijańskiej interpretacji często rozumiane jako „dana przez Boga”. Należy do grupy tzw. imion ideowych, które wyrażały stan łaski lub dziękczynienie, i pozostaje żeńskim odpowiednikiem imienia Donat (łac. Donatus). W tradycji łacińskiej imię to poświadczone jest od wczesnego średniowiecza; rozpowszechnieniu sprzyjał kult świętych o formie męskiej, a żeńska Donata pojawia się w hagiografii, choć jej kult był zdecydowanie skromniejszy. Warianty językowe obejmują m.in. włoską Donata (z popularnym zdrobnieniem Donatella), hiszpańsko-portugalską Donata oraz litewską Donata; w słowiańszczyźnie spotykane są hipokorystyki typu Dona, Donia, Donka, w polszczyźnie także Donatka. Historycznych polskich wariantów graficznych poza podstawową formą nie odnotowuje się szeroko, a ewentualne dawne zapisy łacińskie ograniczały się do formy Donata. Na ziemiach polskich imię jest rzadkie; brak jednoznacznych świadectw jego szerszego użycia w średniowieczu, pojawia się natomiast w metrykach od przełomu XIX i XX wieku i było nadawane sporadycznie również w drugiej połowie XX wieku. Współcześnie utrzymuje niszowy charakter; imieniny spotyka się w różnych kalendarzach w kilku datach, ale nie należą one do popularnych. Imię bywa mylone z Danuta, jednak mają odmienne pochodzenie.

Imieniny

17 lipiec, 1 październik, 5 październik, 31 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco