Dmytro

Znaczenie

Dmytro to ukraińska forma imienia wywodzącego się z greckiego Demetrios, które pierwotnie oznaczało „należący do Demeter”, bogini urodzaju; etymologicznie łączy elementy dē „ziemia” i mētēr „matka”. Przez chrześcijaństwo imię przeniknęło do tradycji cerkiewnosłowiańskiej i języków wschodniosłowiańskich; stąd obok ukraińskiego Dmytro istnieją rosyjski Dmitrij (ang. Dmitry), białoruski Dzmitry, bułgarski Dimitar, grecki Dimitrios, rumuński Dumitru. W polszczyźnie utrwalił się odpowiednik Dymitr oraz uczona forma Demetriusz, a w dokumentach z pogranicza spotyka się dawne zapisy Dmitro czy Dmietro. Zjawisko polonizacji wynika m.in. z fonotaktyki: polski unika nagłosowej grupy „Dm-”, stąd w formie Dymitr pojawia się samogłoska epentetyczna. Patronem jest św. Dymitr (Demetriusz) z Salonik, męczennik czczony szczególnie na Wschodzie; w Polsce tradycyjne imieniny Dymitra przypadają 26 października, choć w praktyce ukraińskiej kalendarz imienin odgrywa mniejszą rolę niż kalendarz świąt cerkiewnych. W Rzeczypospolitej imię funkcjonowało przede wszystkim w środowiskach ruskich i na Kresach, zaś w polszczyźnie ogólnej częstszy był Dymitr (por. Dymitr z Goraja). W Polsce współcześnie Dmytro występuje głównie wśród obywateli Ukrainy i osób o ukraińskim pochodzeniu; prawo pozwala na rejestrację form niespolonizowanych, jednak imię pozostaje rzadkie i wyraźnie kojarzone etnicznie. Brakuje szczegółowych danych historycznych o frekwencji dokładnie tej formy w polskich księgach, gdyż dawniej zapisywano zwykle Dymitr lub warianty łacińskie.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco