Diāna
Znaczenie
Imię Diāna jest łotewskim wariantem imienia Diana, pochodzącego z łaciny i związanego z rzymską boginią łowów, przyrody i Księżyca; etymologicznie łączy się z przymiotnikiem dius/dīvus „boski, niebiański” oraz z praindoeuropejskim rdzeniem *dyew- „niebo, światło dnia, bóstwo”, bywa więc tłumaczone jako „boska, niebiańska” lub „świetlista”. W starożytności funkcjonowała forma łacińska Diana (dopełniacz Dianae), a w językach nowożytnych utrwaliły się warianty Diana (m.in. pol., wł., hiszp., rum.), Diane (fr., ang.), a także wtórne Dianne i Dianna; łotewskie Diāna wyróżnia się makronem oznaczającym długie a. W Polsce przyjęta jest pisownia Diana; zapis Diāna nie należy do normy ortograficznej i w dokumentach zwykle upraszcza się go do formy bez znaku diakrytycznego, choć w kontekście łotewskim spotyka się oryginalny zapis. Brakuje dowodów na szersze, średniowieczne użycie imienia w Polsce; upowszechniło się ono dopiero w XX wieku, z wyraźnym wzrostem popularności pod koniec lat 80. i w latach 90., co wiązano z rozpoznawalnością księżnej Diany. Obecnie pozostaje imieniem znanym i umiarkowanie częstym, neutralnym stylistycznie. W polszczyźnie akcent pada na przedostatnią sylabę: Di-AN-a, a potoczne zdrobnienia to Dianka, Dianusia czy Dianeczka. Imieniny nie mają jednego utrwalonego terminu; podawane daty różnią się między kalendarzami i nawiązują zwykle do bł. Diany Andalo z XIII wieku.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
