Dezyderiusz

Znaczenie

Dezyderiusz to imię męskie pochodzenia łacińskiego, od Desiderius, wywodzącego się od rzeczownika desiderium, oznaczającego pragnienie, życzenie, coś upragnionego; w tradycji chrześcijańskiej interpretowano je więc jako “upragnione dziecko”. Na jego rozpowszechnienie w średniowiecznej Europie wpływał kult kilku świętych o tym imieniu (m.in. biskupów z Vienne, Cahors i Langres), a także prestiż ostatniego króla Longobardów Desideriusa oraz opata Monte Cassino, późniejszego papieża Wiktora III, znanego wcześniej jako Desiderius. W Polsce imię poświadczone jest rzadko w dokumentach średniowiecznych, zwykle w formie łacińskiej; dopiero w nowożytności upowszechniła się rodzima postać Dezydery, notowana zwłaszcza wśród szlachty i duchowieństwa (znanym nosicielem był generał Dezydery Chłapowski). Wariant książkowy Dezyderiusz, uformowany na wzór innych polskich imion z -iusz, funkcjonuje dziś jako oficjalna, pełna postać, choć pozostaje bardzo rzadki; w statystykach XXI wieku pojawia się incydentalnie. Spotyka się też formy pokrewne i odpowiedniki obcojęzyczne: włoskie i hiszpańskie Desiderio, portugalskie Desidério, francuskie Didier oraz Désiré, węgierskie Dezső i słowackie Dezider; żeńską parą jest Dezyderia/Desideria. Polska grafia z z odzwierciedla fonetykę zapożyczenia (por. dezyderat), choć w dawnych zapisach trafiają się warianty z s. Tradycja imieninowa nie jest jednolita i przypisuje temu imieniu kilka terminów, najczęściej w maju; brak pełnych, ciągłych danych o jego frekwencji w epoce staropolskiej.

Imieniny

23 maj, 17 wrzesień, 19 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco