David
Znaczenie
Imię David ma pochodzenie hebrajskie: od Dāwīd, z rdzenia dwd, zwykle interpretowanego jako „umiłowany” lub „kochany”. Przez Septuagintę i Wulgatę utrwaliły się formy greckie Dauid/Δαυίδ i łacińska David, które rozprzestrzeniły imię w chrześcijańskiej Europie; w tradycji arabskiej funkcjonuje jako Dāwūd/Daud, w walijskiej jako Dewi, we włoskiej Davide, na Węgrzech Dávid. W Polsce formą kanoniczną i najczęstszą jest Dawid, natomiast zapis David ma charakter międzynarodowy i pojawia się rzadziej, częściej w środowiskach wielojęzycznych. W średniowieczu imię znano dzięki Biblii oraz licznym społecznościom żydowskim; w dokumentach łacińskich spotyka się zapisy Dauid/Davidus, a we wschodniosłowiańskim kontekście historycznym także Dawyd. U chrześcijan polskich imię było obecne, lecz nie należało do najpopularniejszych aż do wyraźnego wzrostu w końcu XX wieku; wariant z literą v pozostaje w statystykach wielokrotnie rzadszy i bywa scalany z formą Dawid, co utrudnia porównania diachroniczne. W polszczyźnie potocznej imię David wymawia się zwykle tak jak Dawid, choć pod wpływem angielszczyzny pojawia się też wymowa „Dejwid”. Diminutywy to m.in. Dawidek i Dawcio; w młodszych rocznikach spotyka się zapożyczone Dave/Dejw. Imieniny obchodzi się najczęściej 1 marca (św. Dawid z Walii) oraz 29 grudnia (król Dawid). O długiej obecności imienia w Polsce świadczą liczne nazwiska pochodne, jak Dawidowicz czy Dawidowski.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
