Dacjusz

Znaczenie

Imię Dacjusz jest rzadkim, uczonym polskim odpowiednikiem łacińskiego Dacius (obocznie Datius), pierwotnie etnonimu oznaczającego „Dak, człowiek z Dacji”, czyli z krainy historycznej na północ od dolnego Dunaju (dzisiejsza Rumunia i okolice). Formacja łacińska Dacius powstała od nazwy kraju Dacia z przyrostkiem -ius, a polska postać z zakończeniem -usz nawiązuje do zwyczajowego dostosowania łacińskich imion na -ius (por. Tadeusz). Na grunt chrześcijański imię trafiło przez hagiografię; w źródłach zachodnich występuje m.in. św. Dacius/Datius, biskup Mediolanu z VI wieku (w tradycji włoskiej San Dazio), a imię pojawia się także w martyrologiach w kilku wariantach językowych. W polszczyźnie spotyka się oboczną formę Dacjan, wyprowadzoną od łac. Dacianus; obie bywały w dawnych kalendarzach mieszane, co sprzyjało wariantywności zapisu. Brak wiarygodnych poświadczeń, by imię Dacjusz funkcjonowało w Polsce w średniowieczu czy nowożytności; nie figuruje też w zestawieniach imion historycznie częstych. Współcześnie ma charakter osobliwości onomastycznej, wybieranej sporadycznie jako imię rzadkie i o wyraźnej proweniencji łacińsko-chrześcijańskiej; jego frekwencja jest znikoma i nieobecna w popularnych rankingach. W niektórych kalendarzach jako termin imienin bywa podawany 14 stycznia (na pamiątkę mediolańskiego świętego), lecz dane te nie są jednolicie utrwalone. W innych językach spotyka się formy Dazio (wł.), Dacio/Daciano (hiszp.), Dacian (rum.).

Imieniny

14 styczeń, 21 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco