Célina
Znaczenie
Célina to francuski wariant imienia Celina, wywodzący się z łacińskiego Caelina, żeńskiej formy przydomka tworzonego od nomen Caelius, a w dalszej etymologii od rzeczownika caelum, „niebo”. Semantycznie imię bywa więc interpretowane jako „niebiańska”, co sprzyjało jego recepcji w kręgu chrześcijańskim; we Francji kojarzone jest m.in. z kultem św. Céline z Meaux (V w.). W Polsce funkcjonuje przede wszystkim postać Celina; pisownia z akcentem Célina jest zgodna z normą francuską i bywa używana w kontekstach frankofońskich, natomiast w krajowym obiegu urzędowym najczęściej upraszczana jest do Celina, ponieważ znak é nie należy do zestawu polskich diakrytyków. Imię poświadczone jest w polszczyźnie co najmniej od XIX wieku i zyskało rozgłos dzięki Celinie Szymanowskiej, żonie Adama Mickiewicza; największą popularność notowało w drugiej połowie XIX i na początku XX wieku, następnie wyraźnie osłabło, a po 2000 roku obserwuje się umiarkowaną „retro‑reaktywację”. Obecnie pozostaje rzadkie, choć rozpoznawalne. W polskiej tradycji imieninowej daty najczęściej podawane dla Celiny to 19 maja i 22 listopada. Warianty i formy pokrewne obejmują francuskie Céline i Célina oraz polską Celinę; często mylone są z anglosaską Seliną czy Seleną (od gr. Selene), które mają odmienne pochodzenie. Polskie hipokorystyki to Celinka, Cela i Celusia. Wymowa franc. [se‑lin‑a] kontrastuje z pol. [ce‑LEE‑na].
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
