Bertrand

Znaczenie

Bertrand to imię germańskiego pochodzenia, rozpowszechnione w świecie romańskim, zwłaszcza we Francji. Etymologicznie łączy człony berht/beraht, znaczący „jasny, świetlany, sławny”, oraz rand, „krawędź, obwód tarczy” (metonimicznie: „tarcza, oręż”), co bywa interpretowane jako „sławny dzięki tarczy” lub „jaśniejąca tarcza”. Należy odróżnić je od pokrewnego, lecz odmiennego imienia Bertram, gdzie drugi człon hramn znaczy „kruk”. W średniowieczu funkcjonowały łacińskie formy Bertrandus i Bertrannus, a w językach romańskich m.in. starofrancuskie i oksytańskie Bertran (znane z osoby trubadura Bertrana de Born), współczesne francuskie Bertrand, katalońskie Bertran, hiszpańskie Beltrán i portugalskie Beltrão oraz włoskie Bertrando; żeńskie pochodne typu Bertranda są poświadczone sporadycznie. W Polsce imię to nie zyskało trwałej popularności: brak danych o szerokim występowaniu w dawnych źródłach, a współcześnie pojawia się śladowo i zwykle w brzmieniu niezmienionym, częściej w kontekście kulturowym lub obcojęzycznym niż rodzimym. Jego obecność w polskiej tradycji hagiograficznej wiąże się z czcią św. Bertranda z Comminges oraz bł. Bertranda z Garrigue, lecz imię rzadko trafia do krajowych kalendarzy imienin; ewentualne daty mają charakter wtórny i niejednolity. W odczuciu użytkowników polszczyzny brzmi obco i „francusko”, bywa rozpoznawalne dzięki postaciom historycznym i literackim, natomiast w praktyce nadawczej pozostaje niszowe.

Imieniny

9 czerwiec, 6 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco