Bernardyn

Znaczenie

Imię Bernardyn to polska adaptacja średniowieczno-łacińskiej formy Bernardinus, pochodnej od imienia germańskiego Bernard, z elementów bern „niedźwiedź” i hard „mocny, dzielny”. Polski sufiks -yn regularnie oddaje łac. -inus (por. Augustyn, Konstantyn), co wskazuje na bezpośredni wpływ łaciny kościelnej. Rozgłos imieniu nadał kult św. Bernardyna ze Sieny (†1444, kanonizowany 1450), a wraz z przybyciem do Polski obserwantów franciszkańskich w XV wieku ugruntowało się ono zarówno jako imię chrzestne, jak i jako nazwa członka zakonu; stąd do dziś „bernardyn” funkcjonuje też jako pospolite określenie zakonnika tej gałęzi. W źródłach dawnych pojawiają się zapisy Bernardinus/Bernardini (łac.) oraz polskie Bernardyn i rzadziej Bernardin; brak jednak licznych świeckich poświadczeń, co sugeruje, że imię miało charakter przede wszystkim religijny i klasztorny. W nowożytności i czasach nowszych zostało niemal całkowicie zdominowane przez prostszy Bernard; współcześnie występuje sporadycznie i uchodzi za bardzo rzadkie, brak jednak szczegółowych ogólnodostępnych danych liczbowych. Zdrobnienia nie są ustalone; w praktyce przejmuje się formy znane od Bernarda (np. Benek) lub obce warianty typu Dino od włoskiego Bernardino. Imieniny zazwyczaj obchodzi się 20 maja, w dniu św. Bernardyna ze Sieny. Dodatkowym kontekstem semantycznym w polszczyźnie pozostaje homonimia z pospolitym bernardyn „franciszkanin obserwant” oraz nazwą rasy psa, co mogło wpływać na recepcję imienia.

Imieniny

20 maj, 2 lipiec, 28 wrzesień, 27 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco