Antonina
Znaczenie
Antonina to żeński odpowiednik imion z rodziny Antoni/Antoninus, wywodzących się z rzymskiego nomenu rodowego Antonius o niepewnej, najpewniej etruskiej etymologii; popularne, lecz błędne są folkowe łączenia z greckim anthos „kwiat” lub z rzekomym znaczeniem „bezcenny”. Forma Antonina powstała jako bezpośrednie przejęcie łacińskiego Antonina (feminum od Antoninus) oraz jako polski derywat od imienia Antoni z sufiksem -ina. W tradycji europejskiej równolegle funkcjonowała Antonia (feminum od Antonius), w Polsce dziś rzadsza; w kręgu wschodniosłowiańskim utrwaliła się właśnie Antonina (ros. Антонина, ukr. Антоніна), co sprzyjało jej obecności na ziemiach dawnej Rzeczypospolitej. Imię notowane jest w polskich metrykach co najmniej od XVIII wieku; wcześniej częściej pojawia się łacińska Antonia, a dokładniejsze dane dla średniowiecza są niepewne. Na jego rozpowszechnienie wpływał kult świętych o tym imieniu (m.in. męczennicy z Nicei), a także popularność męskiego Antoniego. W XIX wieku Antonina była stosunkowo częsta w środowiskach szlachecko‑mieszczańskich i na Kresach; w połowie XX wieku osłabła, po czym od początku XXI stulecia wyraźnie wróciła do mody i należy do imion wysoko notowanych w statystykach. W polszczyźnie funkcjonują liczne hipokorystyki: Antosia, Tosia, Tonia, Nina, rzadziej Tońka; formy obce (np. wł. Antonina) nie wpłynęły znacząco na polską normę, w której ustabilizowała się postać Antonina.
Imieniny
25 luty, 3 maj, 4 maj, 12 czerwiec
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
