Anika

Znaczenie

Anika to współczesne imię żeńskie funkcjonujące w Polsce przede wszystkim jako wariant lub pochodna od imienia Anna, a także jako zapożyczenie ze skandynawskiej formy Annika. Rdzeniem etymologicznym pozostaje biblijna Anna, wywodząca się z hebrajskiego Ḥannah ‘łaska, wdzięk’, przejęta przez grekę (Hanna/Anna) i łacinę (Anna). W polskiej tradycji Anika nie miała odrębnej hagiografii ani własnej dawnej formy staropolskiej; brak poświadczeń w źródłach historycznych sugeruje, że imię pojawia się w obiegu dopiero w drugiej połowie XX wieku, a upowszechnia się w XXI wieku wraz z modą na krótkie, międzynarodowe brzmienia. W użyciu równoległym spotyka się Annika (postrzegane jako forma obca) oraz południowosłowiańskie Anica; węgierskie Anikó to pokrewne zdrobnienie od Anny. W kulturach pozaeuropejskich istnieje odrębna motywacja: w Indiach Anika bywa objaśniana z sanskrytu (anīka ‘oblicze, front; zastęp’ i epitet bogini Durgi), ale w Polsce zwykle interpretuje się je jako wariant od Anny, nie jako sanskrycki import. W tradycji wschodniosłowiańskiej Anika bywało też formą męską z innego pnia (od Anikij/Anicetus), co bywa źródłem niedomówień, jednak w polszczyźnie imię jest jednoznacznie żeńskie. Anika pozostaje rzadkie, choć stabilnie nadawane; funkcjonuje najczęściej jako pełna forma, ewentualnie z potocznymi skróceniami typu Ania lub Nika. Dane statystyczne sprzed najnowszych dekad są skąpe, a rozróżnienie Anika/Annika bywa w rejestrach niekonsekwentne.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco