Anatola

Znaczenie

Anatola to żeńska forma imienia wywodzącego się z greckiej podstawy anatolē, czyli „wschód, wschód słońca”, od czasownika anatéllō „wschodzić, wynurzać się”. W tradycji onomastycznej imię to łączy się z łacińskim Anatolia (także imię świętej męczennicy czczonej na Zachodzie), a pośrednio z męskim greckim Anatolios, skąd w polszczyźnie powstał dobrze znany Anatol. Anatola i Anatolia funkcjonują jako warianty żeńskie tej samej etymologicznej rodziny; formy obcojęzyczne to m.in. Anatolia (łac., wł., hisz.), Anatolie (fr.) czy wschodniosłowiańska Anatolija, podczas gdy w polszczyźnie spotyka się sporadycznie właśnie Anatolę i Anatolię. Zdrobnienia naturalne to Tola i Tolka (przy czym Tola bywa też przypisywana innym imionom). Pod względem historycznym brak jednoznacznych świadectw szerszego użycia żeńskiej postaci w dawnych źródłach polskich; jeśli się pojawia, to raczej od XIX–XX wieku, wtórnie wobec męskiego Anatola i pod wpływem łacińskiej Anatolii. Współcześnie imię należy do bardzo rzadkich i w statystykach urzędowych występuje, o ile w ogóle, marginalnie; brak szeroko dostępnych danych liczbowych. W polskich kalendarzach imieninowych Anatola prawie nie figuruje, choć w oparciu o kult św. Anatolii w martyrologiach zachodnich bywa łączona z datą 10 lipca. Znaczeniowo imię kojarzy się z „tym, co ze Wschodu”, „wschodzeniem” i blaskiem poranka.

Imieniny

9 lipiec, 23 grudzień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco