Anatol

Znaczenie

Imię Anatol jest pochodzenia greckiego; wywodzi się od przymiotnika Anatolios, związanego z rzeczownikiem anatolē „wschód słońca, wschód”, i pierwotnie znaczyło „człowiek ze wschodu; wschodni”. Do kręgu chrześcijańskiego trafiło dzięki świętym o tym imieniu (m.in. uczony z Aleksandrii i patriarcha Konstantynopola), co zapewniło mu trwałość w tradycji wschodniej. Na ziemie polskie przyszło głównie przez wpływy bizantyńsko‑ruskie i wschodniosłowiańską formę Anatolij; polska postać Anatol powstała przez charakterystyczne skrócenie końcówki -ij. Warianty historyczne i obcojęzyczne to m.in. greckie Anatolios, łacińskie Anatolius, rosyjskie i ukraińskie Anatolij/Anatolii (anglicyzowane Anatoly), białoruskie Anatol, niemieckie Anatol, francuskie Anatole; w piśmiennictwie spotyka się też rzadki, uczony wariant Anatoliusz. Zdrobnienia w polszczyźnie to przede wszystkim Tolek (rzadziej Anatolek); w kręgu wschodniosłowiańskim funkcjonują Tołik i Tolja. Żeńskie odpowiedniki Anatola/Anatolii są w Polsce wyjątkowo rzadkie. U nas imię nigdy nie było szeroko popularne: notowane było zwłaszcza w środowiskach kresowych i w okresie zaborów oraz międzywojnia, po 1945 r. wyraźnie straciło na częstotliwości; współcześnie pojawia się sporadycznie, czasem wybierane ze względu na klasyczną etymologię i oryginalne brzmienie. W tradycyjnym polskim kalendarzu katolickim imię nie ma stałej pozycji, natomiast mocniej obecne jest w kalendarzach prawosławnych. Znaczeniowo niesie skojarzenia świtu, odrodzenia i „orientu”.

Imieniny

20 marzec, 2 maj, 3 lipiec, 20 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco