Amat

Znaczenie

Imię Amat ma pochodzenie trudne do jednoznacznego opisania, bo w źródłach klasycznych częściej występuje jako wariant lub skrót formy łacińskiej Amatus ‘umiłowany, kochany’ niż jako samodzielne imię. Łacina zna formę czasownikową amat ‘kocha’ (3. os. lp.), która mogła sprzyjać wtórnym reinterpretacjom, ale imienny rdzeń jest od przymiotnika amatus. W tradycji romańskiej rozwijają się pokrewne warianty: Amato (wł.), Amado (hiszp.), Aimé/Aimé(e) i Amé (fr.), a w Katalonii poświadczony jest właśnie Amat zarówno jako nazwisko, jak i rzadkie imię, semantycznie równoważne ‘umiłowany’. W hagiografii łacińskiej obecni są święci o imieniu Amatus (m.in. Amatus z Remiremont, Amatus z Nusco), co mogło podtrzymywać obieg form od Amatus po Amato/Amé; forma Amat bywa tam notowana marginalnie jako wariant skrócony lub lokalny. W Polsce imię Amat nie ma tradycji ani stabilnej adaptacji; brak go w typowych słownikach imion polskich i w przekazach staropolskich, a jeśli występuje, to incydentalnie, zwykle w kontekście migracyjnym lub świadomego wyboru o zabarwieniu romańskim. Nie ma ustalonych polskich zdrobnień ani dat imienin; ewentualne odwołanie do świętych noszących formę Amatus wymagałoby łacińskiej podstawy. Warto też zaznaczyć, że arabskie Amat- (np. Amatullah) jest elementem żeńskich imion teoforycznych i nie stanowi męskiego odpowiednika; zbieżność zapisu jest przypadkowa. Brak szerszych danych historycznych o użyciu tego imienia w Polsce.

Imieniny

8 maj, 31 sierpień, 13 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco