Ademar

Znaczenie

Imię Ademar ma pochodzenie germańskie, wywodzące się z dwuczłonowych złożeń typowych dla imiennictwa frankońskiego i staro-wysokoniemieckiego. Najczęściej rekonstruuje się je z elementów adal „szlachetny” + māri „sławny”, co daje formę Adalmar > Ademar; w tradycji rękopiśmiennej i regionalnej bywa też łączone z wariantem Hademar/Hadamar opartym na hadu „walka” + māri. W średniowieczu imię rozpowszechniło się w obszarze romańskojęzycznym, skąd znane są formy francuskie Adémar/Adhémar (łac. Ademarus) — nosili je m.in. legat papieski Adhémar de Monteil z czasów I krucjaty oraz kronikarz Adémar z Chabannes. W Italii występuje postać Ademaro, w świecie iberyjskim i lusobrazylijskim utrwaliła się forma Ademar. W Polsce imię to nie należy do tradycji, nie figuruje w kalendarzu liturgicznym ani w najczęstszych zestawieniach statystycznych; jeśli pojawia się w metrykach lub rejestrach, to incydentalnie, jako bezpośrednie zapożyczenie z języków romańskich. Brak danych o jego szerszym historycznym użyciu na ziemiach polskich i brak ustalonej, spolszczonej postaci. Współcześnie może być odbierane jako obce, lecz nie sprawia trudności fonetycznych w polszczyźnie, z akcentem na przedostatniej sylabie: Ademar. Do wariantów historycznych i ortograficznych należą Adalmar, Ademarus, Adémar, Adhémar, Hademar/Hadamar oraz włoskie Ademaro; zdrobnienia polskie nie są utrwalone.

Imieniny

24 marzec, 11 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco