Ṇikita

Znaczenie

Imię Ṇikita w podanej postaci graficznej budzi wątpliwości onomastyczne: znak ṇ (n z kropką pod spodem) to transliteracja retrofleksyjnego spółgłosu z systemów indoaryjskich (IAST), praktycznie niepojawiająca się na początku wyrazu i nieużywana w językach słowiańskich; brak też historycznych świadectw takiej formy w polszczyźnie. Najbliższym realnym odpowiednikiem jest męskie imię Nikita, wschodniosłowiańska adaptacja greckiego Niketas, od nikē ‘zwycięstwo’, znane z hagiografii (Nicetas/Grek. Niketas) i mocno zakorzenione w tradycji prawosławnej Rusi. Warianty historyczne obejmują greckie Niketas, łacińskie Nicetas, staro- i wschodniosłowiańskie Nikita/Никита z hipokorystykami Nikitka, a także pokrewne formy regionalne typu ukraińskie Mykyta i białoruskie Mikita; z imienia wywodzą się nazwiska Nikitin, Nikitiew. Niezależnie istnieje indyjski żeński Nikita, zwykle tłumaczony od sanskr. nikita/niketā ‘osiedlona, domostwo’, bez retrofleksyjnego nagłosowego ṇ, co nie pokrywa się z omawianą grafią. W Polsce forma z diakrytykiem ṇ nie jest notowana ani normatywna; w praktyce urząd stanu cywilnego zapisałby imię jako Nikita. Użytkowanie męskiego Nikita w Polsce jest rzadkie i wiąże się głównie z migracją ze wschodu oraz tradycją kresową; równolegle od lat 90. imię bywa postrzegane jako żeńskie pod wpływem popkultury, co wprowadza ambiwalencję płciową. Brakuje polskich danych historycznych potwierdzających funkcjonowanie formy Ṇikita jako odrębnego imienia.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco