Efrem

Znaczenie

Imię Efrem ma pochodzenie semickie i wywodzi się ostatecznie z hebrajskiego Efrayim, tradycyjnie tłumaczonego jako „(podwójna) płodność” lub „Bóg uczynił owocnym”, od rdzenia prh „być płodnym”, z charakterystycznym zakończeniem dualnym -ayim; biblijną etymologię podaje Rdz 41,52. Do kręgu chrześcijańskiego trafiło przez grecki i łaciński zapis Ephraim/Ephraem, a w polszczyźnie zarysowało się rozróżnienie: Efraim jako imię biblijne syna Józefa oraz Efrem jako forma rozpowszechniona dzięki św. Efremowi Syryjczykowi (IV w.), diakonowi i Doktorowi Kościoła, którego wspomnienie w Kościele rzymskokatolickim przypada zwyczajowo 9 czerwca. W źródłach historycznych spotyka się zapisy łacińskie Ephrem, Ephraem, polskie Efrem oraz w dokumentach ruskich Jefrem/Yefrem; odpowiedniki to m.in. ros. Ефрем, ukr. Єфрем, wł. Efrem, ang. Ephrem. W Polsce imię to zawsze pozostawało rzadkie, częściej notowane w środowiskach zakonnych i na terenach tradycji wschodniochrześcijańskiej niż w imiennictwie świeckim; we współczesnych nadaniach występuje sporadycznie i bywa wyborem motywowanym religijnie. W dawnych społecznościach żydowskich na ziemiach polskich funkcjonował przede wszystkim wariant Efraim (jid. Froim), który bywa z Efremem mylony, ale nie jest formą tożsamą. Utrwalone zdrobnienia polskie praktycznie nie istnieją; ewentualne współczesne propozycje (np. Efrek, Efri) mają charakter okazjonalny. Imię niesie znaczenia płodności i pomyślności, a w tradycji chrześcijańskiej kojarzy się z poezją i teologią św. Efrema.

Imieniny

2 czerwiec, 18 czerwiec

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco