Wacław
Znaczenie
Wacław to polska forma imienia słowiańskiego, które etymologicznie wywodzi się z połączenia elementów oznaczających „większy, bardziej” oraz „sława”, a więc pierwotnie znaczy „ten, którego sława jest większa”. Najbliższym źródłem polszczyzny jest czeskie Václav, utrwalone w łacinie średniowiecznej jako Wenceslaus; równoległą, wschodniosłowiańską postacią jest Vyacheslav (Вячеслав). W polszczyźnie obok zapożyczonego Wacław funkcjonowała dawniej forma rodzimie przejrzysta Więcesław, dziś już rzadka; bywa też spotykana błędna, nowsza reinterpretacja jako „Wieńczysław” pod wpływem skojarzenia z wieńcem, która jednak nie oddaje rzeczywistej etymologii. Rozpowszechnienie imienia w Polsce wiąże się z kultem św. Wacława, księcia czeskiego i męczennika, oraz z kontaktami polsko‑czeskimi w średniowieczu; znaczenie miały też rządy Wacława II i Wacława III na tronie polskim. Imię notowane jest w dokumentach od średniowiecza (zazwyczaj w formie łacińskiej), w polszczyźnie ustabilizowało się jako Wacław, z hipokorystykami Wacek czy Wacuś i żeńskim odpowiednikiem Wacława; od niego pochodzą liczne nazwiska typu Wacławski, Wacławik. W użyciu nowożytnym było popularne zwłaszcza na przełomie XIX i XX wieku, a po II wojnie światowej wyraźnie straciło na częstotliwości i dziś uchodzi za tradycyjne, nieco staroświeckie. Silne konotacje kultowe sprawiły, że imieniny 28 września (dzień św. Wacława) pozostają najbardziej rozpoznawalnym terminem związanym z tym imieniem.
Imieniny
28 wrzesień, 13 październik
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
