Ludomiła

Znaczenie

Ludomiła to rzadkie w Polsce żeńskie imię słowiańskie typu dwuczłonowego, zbudowane z członu ludo- (od prasłowiańskiego *ljudŭ ‘lud, ludzie’) oraz przymiotnikowego -miła (od *mil- ‘miły, drogi’). Oznacza zatem ‘ta, która jest miła ludziom’ lub ‘umiłowana przez lud’, sensowo bliskie bardziej rozpowszechnionej formie Ludmiła. W tradycji polskiej i ogólnosłowiańskiej funkcjonuje przede wszystkim wariant Ludmiła, ugruntowany dzięki czeskiej św. Ludmile (zm. 921), co przełożyło się na popularność imienin 16 września; wariant Ludomiła zwykle nie figuruje w kalendarzach, choć bywa łączony z tą samą datą. Z punktu widzenia etymologii oba warianty są równorzędne: w złożeniach słowiańskich pierwszy człon może przyjmować postać ludo- (por. Ludomir, Ludosław) lub skróconą lud-, stąd konkurencja Ludomiła/Ludmiła. W starszych zapisach onomastycznych spotyka się też formy analogiczne typu Ludzimiła, jednak dokumentacja historyczna dla wariantu z -o- jest skąpa i nie wskazuje na jego szerokie średniowieczne użycie; upowszechnia się on raczej wtórnie, w XIX–XX wieku, w kręgu słowiańskich neologizacji i polonizacji. Współcześnie Ludomiła pozostaje imieniem bardzo rzadkim, wybieranym sporadycznie, często jako propozycja odróżniająca od kojarzonej w Polsce z językami wschodniosłowiańskimi Ludmiły. Dopuszczalne zdrobnienia to m.in. Luda, Ludka, Mila, Miłka; w transkrypcjach obcych może się pojawiać pisownia bez znaków diakrytycznych: Ludomila.

Imieniny

20 luty, 7 maj, 26 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco