Melchior

Znaczenie

Melchior to imię o pochodzeniu semickim, utrwalone w Europie przez tradycję chrześcijańską. Nie występuje w Biblii, lecz pojawia się w średniowiecznych łacińskich przekazach apokryficznych i legendach o Trzech Mędrcach; od wczesnego średniowiecza utrwalono triadę Kacper–Melchior–Baltazar. Etymologia bywa dyskutowana: najczęściej wywodzi się je od hebrajskich rdzeni melekh „król” i ’or „światło”, co interpretowano jako „król światła” lub „mój król jest światłem”, choć nie ma pełnej zgodności co do precyzyjnej rekonstrukcji formy pierwotnej. Do polszczyzny trafiło przez łacinę kościelną (forma Melchior, łac. Melchiorus), zapewne już w późnym średniowieczu wraz z rozwojem kultu Objawienia Pańskiego; w dawnych zapisach spotyka się także pisownię Melchyor oraz warianty obcojęzyczne w dokumentach. W Polsce imię funkcjonowało wśród mieszczan i szlachty zwłaszcza w XV–XVII wieku, a jego rozpoznawalność wzmacniał kult św. Melchiora Grodzieckiego. W czasach nowożytnych i współcześnie pozostaje rzadkie, o charakterze tradycyjnym i konfesyjnym; w statystykach XXI wieku notowane jest sporadycznie i nie należy do imion modnych. Najczęściej obchodzi imieniny 6 stycznia, w święto Trzech Króli. Warianty w innych językach to m.in. francuskie i niemieckie Melchior, hiszpańskie Melchor, włoskie Melchiorre, skandynawskie Melker; w polszczyźnie nie ukształtowały się trwałe, powszechnie używane spieszczenia. Znanymi nosicielami byli m.in. pisarz Melchior Wańkowicz i św. Melchior Grodziecki.

Imieniny

6 styczeń, 7 wrzesień, 7 listopad

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco