Abel
Znaczenie
Imię Abel ma pochodzenie biblijne i etymologicznie wywodzi się z hebrajskiego Hevel/Heḇel (hebr. הֶבֶל), które oznacza „tchnienie”, „parę, mgłę”, a w znaczeniu przenośnym „marność, coś przemijającego”; w literaturze spotyka się też mniej pewne hipotezy łączące je z pojęciem „syna” lub „pasterza”, lecz brak na to jednoznacznych dowodów językoznawczych. Przez grecką formę Ἅβελ i łacińską Abel imię przeniknęło do tradycji chrześcijańskiej całej Europy. Jego nośnością kulturową jest postać Abla Sprawiedliwego, syna Adama i Ewy, co na przestrzeni wieków nadawało imieniu odcień symboliczny niewinności i ofiary. W Polsce imię to było zawsze rzadkie; nie ma mocnych świadectw szerokiego, rodzimego użycia średniowiecznego, choć w źródłach łacińskich pojawiają się formy Abel/Abelus, a na ziemiach Rzeczypospolitej spotykano także wschodniosłowiańskie Avel/Awel (Авель) w kręgu prawosławnym. W czasach nowożytnych imię częstsze bywało w środowiskach protestanckich i żydowskich, natomiast w XX i XXI wieku pozostaje w Polsce niszowe, z tendencją do sporadycznych nadawań, często z motywacji biblijno-tradycyjnej. Współczesne kalendarze polskie nie są zgodne co do imienin; bywa wskazywany 5 sierpnia (na pamiątkę św. Abla z Reims), inne daty pojawiają się sporadycznie. Historyczne i międzyjęzykowe warianty obejmują m.in. łac. Abel, niem. Habel, węg. Abél, ros. Авель, arab. Hābīl; w polszczyźnie utrwaliła się forma Abel, zdrobnienia są rzadkie i nienormatywne (np. Abeluś, Abelek), a imię bywa mylone z odrębnym Abelardem.
Imieniny
2 styczeń, 15 kwiecień, 5 sierpień
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
