Flóra
Znaczenie
Imię Flóra ma pochodzenie łacińskie i wywodzi się bezpośrednio od imienia bogini Flory, opiekunki kwiatów i wiosennego rozkwitu, którego podstawą etymologiczną jest łacińskie flōs, gen. flōris, „kwiat”, łączone z praindoeuropejskim rdzeniem oznaczającym „kwitnąć” i „rozkwitać”. Postać z akcentem Flóra jest wprost węgierskim wariantem zapisu z wydłużonym o, podczas gdy w polszczyźnie normatywną formą pozostaje Flora; zapis z ó nie jest tradycyjny i bywa odbierany jako obcy, a w polskim odczycie zmienia brzmienie samogłoski. W dawnej i nowszej polskiej tradycji imię występuje rzadko, choć było znane dzięki kultowi świętych noszących to imię, zwłaszcza Flory z Kordoby (IX w.), co utrwaliło datę imienin 24 listopada; w niektórych kalendarzach spotyka się też inne daty, ale rozrzut ten nie jest jednolicie potwierdzony. Historycznych wariantów polskich poza formą podstawową zasadniczo nie notowano; w innych językach funkcjonują odpowiedniki typu Flora (włoski, hiszpański, portugalski, rumuński), Flore (francuski) czy węgierskie Flóra. W polszczyźnie spotykane są derywaty i zdrobnienia takie jak Florka i Florcia. Brakuje szczegółowych, powszechnie dostępnych danych statystycznych dotyczących częstości imienia Flóra w Polsce; można jednak stwierdzić, że zarówno forma z akcentem, jak i bez niego należą obecnie do rzadko używanych, choć niosą pozytywne skojarzenia semantyczne i są zrozumiałe kulturowo.
Życzenia
Piosenki
Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco
