Renāta

Podobne: Renata, Renāta, Renáta

Znaczenie

Renāta to wariant żeńskiego imienia Renata, wywodzącego się z łacińskiego Renata, żeńskiej formy Renatus ‘odrodzony, ponownie narodzony’, od czasownika renasci ‘odradzać się’. Znaczenie to miało w chrześcijaństwie wymowę teologiczną, odnosząc się do odrodzenia w chrzcie; w polskiej tradycji hagiograficznej brak jednak jednoznacznej, szeroko czczonej patronki o tym imieniu, częściej przywołuje się męskich świętych Renatus/René. Zapis Renāta z makronem nad a nie należy do polskiej ortografii; diakrytyk ten jest typowy dla języków bałtyckich, zwłaszcza łotewskiego, gdzie występują formy pokrewne (por. Renāte), podczas gdy w Polsce utrwalona i normatywna jest postać Renata. W rodzinie europejskich wariantów imię ma liczne odpowiedniki: niem. Renate, fr. Renée (od René), wł./hiszp./port. Renata, węgr. i słow. Renáta; formy zdrobniałe w polszczyźnie to m.in. Renia, Renatka, Reni. W Polsce imię rozpowszechniło się głównie w XX wieku, z wyraźnym wzrostem nadawań w latach 60.–80., co wiązano zarówno z modą na brzmienia romańsko-germańskie, jak i ogólną laicyzacją wzorów imienniczych; obecnie rzadko wybierane dla noworodków, pozostaje natomiast częste w pokoleniach dorosłych. Postać Renāta bywa używana przez osoby o związkach rodzinnych lub kulturowych z Łotwą; w polskich dokumentach zwykle występuje spolszczona Renata, gdyż rodzima ortografia nie przewiduje znaku ā. Jeśli chodzi o szczegółowe dawne poświadczenia w polskich źródłach średniowiecznych, brak przekonujących danych.

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco