Bonifacy

Znaczenie

Imię Bonifacy wywodzi się z łacińskiego Bonifatius, którego najczęściej przyjmuje się za derywat od bona facere, czyli „czynić dobro”, tradycyjnie objaśniany jako „dobroczyńca”; rzadziej przywołuje się interpretację od bonum fatum, „pomyślny los”. Rozpowszechnione przez łacinę kościelną w całej Europie, ma odpowiedniki: francuskie Boniface, włoskie i hiszpańskie Bonifacio, niemieckie Bonifatius/Bonifaz, angielskie Boniface; polska forma ustaliła się jako Bonifacy. Na prestiż i obecność imienia silnie wpłynął kult św. Bonifacego, anglosaskiego misjonarza Winfryda (Wynfrida), męczennika z 754 roku, nazywanego „apostołem Germanów”, a także kilku papieży o tym imieniu, co utrwaliło je w kalendarzach i piśmiennictwie kościelnym. W Polsce poświadczone jest od średniowiecza, lecz występuje rzadko; w źródłach świeckich brak licznych zapisów, co sugeruje ograniczoną popularność i raczej kościelny kontekst użycia. Współcześnie należy do imion bardzo rzadkich i bywa nadawane sporadycznie; częściej występuje w świadomości kulturowej niż w realnym obiegu. Imieniny Bonifacego w polskiej tradycji przypadają m.in. w maju i czerwcu, zależnie od kalendarza liturgicznego. Dopuszczalne zdrobnienia w polszczyźnie to rzadko używane Boni, Bonio, Bonifacyk; żeński odpowiednik Bonifacja również jest marginalny. Historyczne warianty zapisu w dokumentach łacińskich to Bonifacius i Bonifatius, z których wykształciła się współczesna forma Bonifacy, dziś postrzegana jako archaizująca, lecz o jednoznacznie pozytywnej, dobroczynnej semantyce.

Imieniny

14 maj, 5 czerwiec, 4 wrzesień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco