Roch

Znaczenie

Imię Roch jest polską formą imienia świętego Rocha i weszło do użycia wraz z jego kultem w późnym średniowieczu, głównie za pośrednictwem łaciny kościelnej (Rochus), ale także poprzez kontakty z tradycją niemiecką i włoską. Samo pochodzenie etymologiczne jest niepewne: badacze wywodzą je albo od germańskiego rdzenia hroc/hrok ‘kruk’ (por. ang. rook), albo od starogermańskiego ruoh/ruh ‘spokój, odpoczynek’; brak rozstrzygnięcia, która hipoteza jest właściwa. W Polsce imię było nierozerwalnie związane z hagiografią pielgrzyma z Montpellier, czczonego jako opiekun dotkniętych zarazą oraz patron zwierząt domowych, co sprzyjało jego rozprzestrzenieniu w czasach epidemii i w parafiach pod jego wezwaniem. W zapisach historycznych pojawia się najczęściej jako Roch (w dokumentach łacińskich Rochus), bez trwalszych lokalnych wariantów fonetycznych; w innych językach odpowiadają mu formy Rocco (włoskie), Roque (hiszpańskie i portugalskie) oraz Rochus (niemieckie i łacińskie). W polszczyźnie funkcjonują zdrobnienia Rochuś, Rochanek, rzadziej Rochcio; żeński odpowiednik się nie utrwalił. Z imienia powstały liczne nazwiska i toponimy (np. Rochowski, Rochowicz, liczne kościoły i kaplice św. Rocha, m.in. w Poznaniu, Mikstacie i Białymstoku). Użytkowanie imienia w Polsce zawsze było rzadkie; po silniejszych epizodach w okresach morowych osłabło w XIX–XX wieku, a po 2000 roku notuje się powolny wzrost w ramach mody na krótkie, tradycyjne imiona, nadal jednak pozostaje niszowe. Imieniny Roch obchodzi 16 sierpnia. Brakuje pełnych, porównywalnych statystyk dla najdawniejszych wieków.

Imieniny

16 sierpień

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco