Florentyna

Znaczenie

Florentyna to polska postać łacińskiego imienia Florentina, żeńskiego odpowiednika Florentinus, utworzonego od participium florens, florentis ‘kwitnący, pomyślny’, z czasownika florere ‘kwitnąć’. Semantycznie oznacza więc ‘ta, która rozkwita’ lub ‘pomyślna’. Imię rozpowszechniły tradycje chrześcijańskie dzięki św. Florentynie z Hiszpanii (VII w.), co sprzyjało jego obecności w europejskich kalendarzach i formularzach chrzcielnych. W Polsce notowane jest od czasów nowożytnych, częściej w zapisach łacińskich jako Florentina, sporadycznie w spolszczeniu Florentyna; w dokumentach metrykalnych bywa zamiennie zapisywane po łacinie, francusku lub niemiecku zależnie od kancelarii, lecz rdzeń pozostaje czytelny. Męskim odpowiednikiem jest Florentyn, natomiast pokrewne, ale nie tożsame są imiona Florencja/Florencjusz (od nazwy miasta Florencja/Florentia) i Florina/Floryna. W innych językach funkcjonują formy Florentina (włoski, hiszpański, portugalski, rumuński), Florentine/Florentíne w językach germańskich i skandynawskich, przy czym część z nich pełni też rolę przymiotnika. W polszczyźnie tworzy typowe zdrobnienia: Florka, Florcia, Florentynka, Tina/Tyna; rzadziej Flora, która bywa niezależnym imieniem. Użycie w Polsce jest obecnie rzadkie; imię pojawiało się incydentalnie w XIX i na początku XX wieku, później ustąpiło modnym formom zdrobniałym i imionom międzynarodowym. Współcześnie spotykane jest głównie z motywacji tradycyjnych lub rodzinnych, a dane ilościowe są skąpe i nie wskazują na trwały wzrost popularności.

Imieniny

20 czerwiec, 16 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco