Elžbieta

Podobne: Elżbieta, Elzbieta, Elžbieta

Znaczenie

Elžbieta to litewska forma imienia wywodzącego się z hebrajskiego Elisheva, interpretowanego najczęściej jako „Bóg jest moją przysięgą”. Do Europy imię trafiło przez grecki Elisábet i łacińskie Elisabetha, a następnie rozwinęło się w wielu językach; w polszczyźnie przyjęło postać Elżbieta, w której dźwięk odpowiadający litewskiemu ž oddaje się literą ż. Zapis Elžbieta odzwierciedla normę ortograficzną języka litewskiego i jest typowy dla systemów, gdzie szereg „žb” utrwalił się w nazwach pochodnych od Elisabeth (por. czes. Alžběta). W Polsce wariant z „ž” ma charakter obcy i pojawia się sporadycznie, głównie w kontekście mniejszości litewskiej na północnym wschodzie, w dokumentach dwujęzycznych lub w bezpośrednich przeniesieniach z litewskich metryk; zasadniczo dominuje forma Elżbieta, umocniona w tradycji od średniowiecza przez kult św. Elżbiety Węgierskiej i św. Elżbiety Portugalskiej oraz przez częste występowanie w rodach królewskich i magnackich. W dawnych aktach polskich spotyka się przede wszystkim łacińskie Elisabetha lub polskie Elżbieta; nowoczesna pisownia Elžbieta nie występuje w staropolskich zabytkach, gdyż litewska ortografia w obecnym kształcie ukształtowała się późno. W Polsce notacje i statystyki ściśle dla formy Elžbieta są bardzo skąpe, natomiast bogata tradycja dotyczy polskiej Elżbiety, z licznymi hipokorystykami (także historycznym Halszka) i nieprzerwaną ciągłością użycia w kulturze, piśmiennictwie i onomastyce.

Imieniny

21 październik

Życzenia

Piosenki

Okazja: uniwersalna (bez dedykacji)
Gatunek: disco